بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

بیت ۱بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم / فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر بریزیم؛ سقف فلک را بشکافیم و طرحی نو دراندازیم.

بیت ۲اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد / من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم

اگر غم لشکر برانگیزد که خون عاشقان را بریزد، من و ساقی با هم می‌تازیم و بنیادش را برمی‌اندازیم.

بیت ۴چو در دست است رودی خوش، بزن مطرب سرودی خوش / که دست‌افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم

چون ساز خوشی در دست است، ای مطرب سرودی خوش بزن تا دست‌افشان غزل بخوانیم و پاکوبان سر اندازیم.

بیت ۶یکی از عقل می‌لافد، یکی طامات می‌بافد / بیا کاین داوری‌ها را به پیشِ داور اندازیم

یکی از عقل لاف می‌زند و یکی سخن گزاف می‌بافد؛ بیا این داوری‌ها را پیش داور ببریم.

بیت ۸سخن‌دانی و خوش‌خوانی نمی‌ورزند در شیراز / بیا حافظ که تا خود را، به مُلکی دیگر اندازیم

در شیراز سخن‌دانی و خوش‌خوانی را قدر نمی‌نهند؛ بیا حافظ تا خود را به سرزمینی دیگر بیندازیم.