می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان

بیت ۱می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان / هجران بلایِ ما شد، یا رب بلا بگردان

از فراقت می‌سوزم، روی از جفا بگردان؛ هجران بلای ما شد، خدایا این بلا را بگردان.

بیت ۲مَه جلوه می‌نماید بر سبز خِنگِ گَردون / تا او به سر درآید، بر رَخش پا بگردان

ماه بر اسب سبز آسمان جلوه می‌کند؛ تا او سر فرود آورد، تو بر رخش سوار شو.

بیت ۵ای نورِ چشمِ مستان در عینِ انتظارم / چنگِ حزین و جامی بِنواز یا بگردان

ای نور چشم مستان، در عین انتظارم؛ چنگ غمگین را بنواز یا جامی بگردان.

بیت ۶دوران همی‌نویسد بر عارضش خطی خوش / یا رب نوشتهٔ بد از یارِ ما بگردان

روزگار بر چهره‌اش خطی خوش می‌نویسد؛ خدایا نوشته بد را از یار ما بگردان.

بیت ۷حافظ ز خوبرویان بختت جز این قَدَر نیست / گر نیستت رضایی حُکمِ قضا بگردان

حافظ، بختت از زیبارویان جز این قدر نیست؛ اگر رضا نداری، حکم قضا را بگردان.