یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان

بیت ۱یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان / وان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان

خدایا آن آهوی مشکین را به ختن بازرسان و آن سرو راست خرامان را به چمن.

بیت ۲دل آزردهٔ ما را به نسیمی بنواز / یعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان

دل آزرده ما را با نسیمی بنواز؛ یعنی آن جان از تن رفته را به تن بازرسان.

بیت ۳ماه و خورشید به منزل چو به امرِ تو رسند / یارِ مه‌روی مرا نیز به من باز رسان

همان‌گونه که ماه و خورشید به فرمان تو به منزل می‌رسند، یار ماه‌روی مرا نیز به من بازرسان.

بیت ۶سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات / بشنو ای پیکِ خبرگیر و سخن باز رسان

سخن این است که ما بی تو زندگی نمی‌خواهیم؛ ای پیک خبرگیر بشنو و این سخن را برسان.

بیت ۷آن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رب / به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

خدایا، آن‌که وطنش چشم حافظ بود، به مرادش از غربت به وطن بازرسان.