اگر چه باده فَرَح بخش و باد گُل‌بیز است

بیت ۱اگر چه باده فَرَح بخش و باد گُل‌بیز است / به بانگِ چَنگ مخور مِی که مُحتَسِب تیز است

هرچند باده شادی‌بخش است و باد گل می‌افشاند، با بانگ چنگ باده نخور که محتسب تیزبین است.

بیت ۳در آستینِ مُرَقَع پیاله پنهان کن / که همچو چشمِ صُراحی، زمانه خونریز است

پیاله را در آستین خرقه پنهان کن، که روزگار مانند چشم صراحی (که می سرخ می‌ریزد) خون‌ریز است.

بیت ۶سپهرِ بَر شده پرویزنی‌ست خون افشان / که ریزه‌اش سر کَسری و تاجِ پرویز است

آسمان غربالی خون‌افشان است که ریزه‌هایش سر خسروان و تاج خسروپرویز است؛ یعنی شکوه شاهان هم گذراست.

بیت ۷عراق و فارس گرفتی به شعرِ خوش حافظ / بیا که نوبتِ بغداد و وقتِ تبریز است

حافظ، عراق و فارس را با شعر خوشت گرفتی؛ بیا که نوبت بغداد و تبریز است.