خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه

بیت ۱خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دل‌خواه / که در هوای تو برخاست بامداد پگاه

خوشا نسیم معطر و گوی خوشبوی دلخواهی که بامداد زود در هوای تو برخاست.

بیت ۲دلیل راه شو ای طایر خجسته‌لقا / که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه

ای پرنده خجسته‌رو، راهنمای راه شو، که چشم از شوق خاک آن درگاه آب شد.

بیت ۴منم که بی تو نفس می‌کشم، زهی خجلت / مگر تو عفو کنی ور نه چیست عذر گناه؟

منم که بی تو نفس می‌کشم؛ چه شرمی! مگر تو ببخشی، وگرنه عذر این گناه چیست؟

بیت ۵ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر / سپیده دم که صبا چاک زد شعار سیاه

سپیده‌دم که صبا جامه سیاه (شب) را چاک زد، مهر را در طریقت از دوستان تو آموخت.

بیت ۶به عشق روی تو روزی که از جهان بروم / ز تربتم بدمد سرخ‌گل به جای گیاه

روزی که با عشق روی تو از جهان بروم، از گورم به جای گیاه گل سرخ می‌روید.