به جان او که گرم دسترس به جان بودی

بیت ۱به جان او که گرم دسترس به جان بودی / کمینه پیشکش بندگانش آن بودی

به جان او سوگند که اگر به جان دسترس داشتم، کمترین پیشکش بندگانش همان بود.

بیت ۲بگفتمی که «بها چیست خاک پایش را؟» / اگر حیات گران مایه جاودان بودی

اگر زندگی گرانمایه جاودان بود، می‌پرسیدم بهای خاک پایش چیست.

بیت ۴به خواب نیز نمی‌بینمش چه جای وصال / چو این نبود و ندیدیم باری آن بودی

حتی در خواب هم او را نمی‌بینم، چه جای وصال؛ چون این نبود و ندیدیم، کاش آن بود.

بیت ۶به رخ چو مهرِ فلک بی‌نظیرِ آفاق است / به دل دریغ که یک ذره مهربان بودی

در روی مانند خورشید آسمان بی‌نظیر آفاق است؛ دریغ که در دل یک ذره مهربان نیست.

بیت ۸ز پرده نالهٔ حافظ برون کی افتادی؟ / اگر نه همدم مرغان صبح خوان بودی

اگر ناله حافظ همدم مرغان صبح‌خوان نبود، کی از پرده بیرون می‌افتاد؟