در این زمانه، رفیقی که خالی از خَلَل است

بیت ۲جَریده رُو که گُذَرگاهِ عافیت، تَنْگ است / پیاله گیر که عُمرِ عزیز، بی‌بَدَل است

تنها برو که گذرگاه عافیت تنگ است؛ پیاله بگیر که عمر عزیز جانشینی ندارد.

بیت ۳نه من ز بی‌عَمَلی، در جهان، مَلولَم و بَس / مَلالَتِ عُلما هم ز عِلْمِ بی‌عَمَل است

فقط من از بی‌عملی در جهان ملول نیستم؛ ملال علما هم از علم بی‌عمل است.

بیت ۵بگیر طُرِّهٔ مه‌چهره‌ای و قِصِّه مَخوان / که سَعْد و نَحْس ز تأثیرِ زُهْرِه و زُحَل است

زلف ماه‌چهره‌ای را بگیر و این قصه را نخوان که خوشی و بدبختی از اثر زهره و زحل است.

بیت ۶دلم، امیدِ فراوان به وَصْلِ رویِ تو داشت / ولی اَجَل به رَهِ عمر، رَهْزَنِ اَمَل است

دلم امید فراوانی به وصل تو داشت، اما مرگ در راه عمر رهزن آرزوهاست.