سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

بیت ۱سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی / دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

سینه لبریز درد است؛ دریغا مرهمی! دل از تنهایی به جان آمد؛ به خاطر خدا همدمی!

بیت ۳زیرکی را گفتم: «این احوال بین»، خندید و گفت: / «صعب‌روزی، بوالعجب‌کاری، پریشان‌عالمی»

به زیرکی گفتم این احوال را ببین؛ خندید و گفت: روزگاری دشوار، کاری شگفت، جهانی پریشان.

بیت ۵در طریق عشق‌بازی امن و آسایش بلاست / ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

در راه عشق‌بازی امن و آسایش بلاست؛ زخمی باد آن دلی که با درد تو مرهمی بخواهد.

بیت ۷آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست / عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

آدمی در عالم خاکی به دست نمی‌آید؛ باید عالمی دیگر ساخت و از نو آدمی.

بیت ۹گریهٔ حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق / کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی

گریه حافظ پیش بی‌نیازی عشق چه وزنی دارد؟ که در این دریا هفت دریا شبنمی می‌نماید.