أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامی

بیت ۱أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامی / فدای خاک در دوست باد جان گرامی

بوی گیاه خوشبوی حریم یار آمد و شوقم افزون شد؛ جان گرامی فدای خاک در دوست.

بیت ۲پیام دوست شنیدن سعادت است و سلامت / مَنِ الْمُبَلِّغُ عَنّی إلی سُعادَ سلامی؟

شنیدن پیام دوست سعادت و سلامت است؛ چه کسی سلام مرا به سعاد (یار) می‌رساند؟

بیت ۵بسی نماند که روز فراق یار سر آید / رَأَیْتُ مِن هَضَباتِ الْحِمیٰ قِبابَ خِیامِ

چیزی نمانده که روز فراق یار به سر آید؛ از تپه‌های حریم گنبد خیمه‌ها را دیدم.

بیت ۶خوشا دمی که درآیی و گویمت به سلامت / قَدِمْتَ خَیْرَ قُدومٍ نَزَلْتَ خَیْرَ مَقامِ

خوشا دمی که درآیی و به سلامت بگویمت: بهترین آمدن را آمدی و در بهترین جا فرود آمدی.

بیت ۱۰چو سِلْک دُرّ خوشاب است شعر نغز تو حافظ / که گاه لطف سبق می‌برد ز نظم نظامی

حافظ، شعر نغز تو مانند رشته مروارید درخشان است که گاه در لطف از نظم نظامی پیشی می‌گیرد.