بلبل، ز شاخِ سرو، به گلبانگِ پهلوی

بیت ۱بلبل، ز شاخِ سرو، به گلبانگِ پهلوی / می‌خوانْد دوش، درسِ مقاماتِ معنوی

بلبل دیشب از شاخ سرو با آواز پهلوی درس مقامات معنوی می‌خواند.

بیت ۲یعنی بیا، که آتشِ موسی، نمودْ گُل / تا از درخت، نکتهٔ توحید بشنوی

یعنی بیا که گل آتش موسی را نشان داد، تا از درخت نکته توحید را بشنوی.

بیت ۴جمشید، جز حکایتِ جام، از جهان نَبُرد / زنهار! دل مَبَند، بر اسبابِ دنیوی

جمشید جز حکایت جام از جهان چیزی نبرد؛ زنهار، دل به اسباب دنیا مبند.

بیت ۶خوش، وقتِ بوریا و گدایی و خوابِ امن / کاین عیش، نیست درخورِ اُورَنگِ خسروی

خوشا وقت بوریا و گدایی و خواب امن، که این آسایش درخور تخت پادشاهی نیست.

بیت ۸دهقان سال‌خورده، چه خوش گفت با پسر / کای نورِ چشمِ من! به جز از کِشته، نَدرَوی

کشاورز سالخورده به پسرش چه خوش گفت: ای نور چشمم، جز آنچه کاشته‌ای درو نمی‌کنی.