مِی خواه و گُل‌اَفشان کن، از دَهر چه می‌جویی؟

بیت ۱مِی خواه و گُل‌اَفشان کن، از دَهر چه می‌جویی؟ / این گفت سَحرگَه گُل، بلبل! تو چه می‌گویی؟

سحرگاه گل گفت: می بخواه و گل بیفشان، از روزگار چه می‌جویی؟ بلبل، تو چه می‌گویی؟

بیت ۴تا غنچهٔ خندانت، دولت به که خواهد داد / ای شاخِ گُلِ رعنا، از بهرِ که می‌رویی؟

ای شاخ گل زیبا، دولت غنچه خندانت را به که خواهد داد؟ برای که می‌رویی؟

بیت ۵امروز که بازارت، پرجوش خریدار است / دریاب و بِنِه گنجی از مایهٔ نیکویی

امروز که بازارت پر از خریدار است، دریاب و از سرمایه نیکی گنجی بنه.

بیت ۶چون شمع، نکورویی در رهگذرِ باد است / طرْفِ هنری بَربَند از شمعِ نکورویی

زیبارویی مانند شمع در گذرگاه باد است؛ از شمع زیبارویی بهره‌ای از هنر ببر.

بیت ۸هر مُرغ به دستانی در گلشنِ شاه آمد / بلبل به نواسازی، حافظ به غزل‌گویی

هر مرغی با نغمه‌ای به گلشن شاه آمد؛ بلبل با نواسازی و حافظ با غزل‌گویی.