به مُلازِمانِ سلطان، که رساند این دعا را؟

بیت ۱به مُلازِمانِ سلطان، که رساند این دعا را؟ / که به شُکرِ پادشاهی، زِ نظر مَران گدا را

کیست که این دعا را به ملازمان سلطان برساند: به شکرانه پادشاهی، گدا را از نظر مران.

بیت ۲ز رقیبِ دیوسیرت، به خدای خود پناهم / مَگَر آن شهابِ ثاقِب مددی دهد، خدا را!

از رقیب دیوسیرت به خدا پناه می‌برم؛ شاید آن شهاب ثاقب، که در باور قدما دیوان را می‌راند، یاری کند.

بیت ۵همه‌شب در این اُمیدم که نسیمِ صبحگاهی / به پیام آشنایان، بنوازد آشنا را

همه شب امید دارم که نسیم صبحگاهی با پیام آشنایان، دل آشنا را بنوازد.

بیت ۷به خدا، که جرعه‌ای دِه تو به حافظِ سحرخیز / که دعایِ صبحگاهی، اثری کند شما را

جرعه‌ای به حافظ سحرخیز بده، که دعای صبحگاهی برای شما اثر خواهد داشت.