مدامم مست می‌دارد، نسیمِ جَعدِ گیسویت

بیت ۲پس از چندین شکیبایی، شبی، یا رب! توان دیدن / که شمعِ دیده افروزیم در محرابِ ابرویت؟

خدایا پس از این‌همه شکیبایی آیا شبی می‌توان دید که شمع چشم را در محراب ابرویت روشن کنیم؟

بیت ۴تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی بُرقِع از رویت

اگر می‌خواهی جهان را برای همیشه بیارایی، به صبا بگو لحظه‌ای نقاب از رویت بردارد.

بیت ۶من و بادِ صبا مِسکین، دو سرگردانِ بی‌حاصل / من از افسونِ چشمت مست و او از بویِ گیسویت

من و باد صبا، دو سرگردان بی‌حاصلیم؛ من از افسون چشمت مستم و او از بوی گیسویت.

بیت ۷زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی / نیاید هیچ در چشمش به جز خاکِ سرِ کویت

آفرین بر همت حافظ که از دنیا و آخرت جز خاک سر کوی تو چیزی به چشمش نمی‌آید.