صوفی نَهاد دام و سَرِ حُقِّه، باز کَرْد

بیت ۱صوفی نَهاد دام و سَرِ حُقِّه، باز کَرْد / بُنْیادِ مَکْر با فَلَکِ حُقِّه‌باز کَرْد

صوفی دام گسترد و سر جعبه شعبده را گشود؛ با فلک حقه‌باز بنای نیرنگ گذاشت.

بیت ۲بازیِّ چَرْخ بِشْکَنَدَش بِیْضِه دَر کُلاه / زیرا که عَرْضِ شُعْبَدِه با اَهْلِ راز کَرْد

بازی چرخ رسوایش خواهد کرد (تخم در کلاهش خواهد شکست)، زیرا پیش اهل راز شعبده نمایش داد.

بیت ۶صَنْعَت مَکُن که هَرکِه مُحَبَّت، نَه راسْت باخْت / عِشْقَش به رویِ دِل، دَرِ مَعْنی، فَراز کَرْد

تظاهر مکن؛ هر کس در محبت راست نباخت، عشق در معنا را به روی دلش بست.

بیت ۷فَرْدا که پیشگاهِ حَقیقَت شَوَد پَدید / شَرْمَنْدِه رَهْرُوی کِه عَمَل بَر مَجاز کَرْد

فردا که پیشگاه حقیقت آشکار شود، رهروی شرمنده خواهد بود که کارش بر مجاز و ظاهر بود.

بیت ۸اِی کَبْکِ خوش‌خُرام! کُجا می‌رَوی؟ بِایست! / غَرِّه مَشو! که گُرْبِهٔ زاهِد، نَماز کَرْد

ای کبک خوش‌خرام، کجا می‌روی؟ بایست و فریب مخور، که گربه زاهد به نماز ایستاده است.