دست در حلقهٔ آن زلفِ دوتا نتوان کرد

بیت ۲آن‌چه سعی است، من اندر طلبت بنمایم / این قَدَر هست که تغییرِ قضا نتوان کرد

هر چه تلاش است در طلب تو می‌کنم؛ همین قدر هست که تقدیر را نمی‌توان تغییر داد.

بیت ۳دامنِ دوست به صد خونِ دل افتاد به دست / به فُسوسی که کُنَد خصم، رها نتوان کرد

دامن دوست با صد خون دل به دست آمد؛ با افسوس و طعنه دشمن نمی‌توان رهایش کرد.

بیت ۶نظرِ پاک توانَد رخِ جانان دیدن / که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد

تنها نگاه پاک می‌تواند روی جانان را ببیند؛ در آینه جز با صفا نمی‌توان نگریست.

بیت ۷مشکلِ عشق نه در حوصلهٔ دانشِ ماست / حلّ‌ِ این نکته بدین فکرِ خطا نتوان کرد

مشکل عشق در گنجایش دانش ما نیست؛ این نکته را با فکر خطاکار نمی‌توان حل کرد.

بیت ۹من چه گویم؟ که تو را نازکیِ طبعِ لطیف / تا به حَدّیست که آهسته دعا نتوان کرد

چه بگویم؟ نازکی طبع لطیف تو تا حدی است که حتی آهسته هم نمی‌توان برایت دعا کرد.