دل از من بُرد و روی از من نهان کرد

بیت ۱دل از من بُرد و روی از من نهان کرد / خدا را با که این بازی توان کرد

دل از من برد و روی از من پنهان کرد؛ خدا را، با چه کسی می‌توان چنین بازی کرد؟

بیت ۲شب تنهاییَم در قصدِ جان بود / خیالش لطف‌هایِ بی‌کران کرد

شب تنهایی قصد جانم را داشت، اما خیال او مهربانی‌های بی‌پایان کرد.

بیت ۵بدانسان سوخت چون شمعم که بر من / صُراحی گریه و بَربَط فغان کرد

چنان مانند شمع سوختم که صراحی (با ریختن می) گریه کرد و بربط فغان سر داد.

بیت ۷میان مهربانان کی توان گفت؟ / که یارِ ما چُنین گفت و چُنان کرد

میان مهربانان کی می‌توان گفت که یار ما چنین گفت و چنان کرد؟