دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد

بیت ۱دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد / شد سویِ محتسب و کار به دستوری کرد

دوستان، دختر رز (شراب) از پرده‌نشینی توبه کرد و با اجازه محتسب کار خود را از سر گرفت.

بیت ۲آمد از پرده به مجلس عَرَقَش پاک کنید / تا نگویند حریفان که چرا دوری کرد

از پرده به مجلس آمد؛ عرقش را پاک کنید تا همنشینان نگویند چرا این همه دوری کرد.

بیت ۴نه به هفت آب، که رنگش به صد آتش نرود / آن چه با خرقهٔ زاهد، مِی انگوری کرد

آنچه می انگوری با خرقه زاهد کرد، رنگش با هفت آب که هیچ، با صد آتش هم پاک نمی‌شود.

بیت ۶حافظ افتادگی از دست مده زان که حسود / عِرض و مال و دل و دین در سرِ مغروری کرد

حافظ، فروتنی را از دست مده، که حسود آبرو و مال و دل و دین را بر سر غرور باخت.