نقدِ صوفی نه همه صافیِ بی‌غَش باشد

بیت ۱نقدِ صوفی نه همه صافیِ بی‌غَش باشد / ای بسا خرقه که مُستوجبِ آتش باشد

سرمایه صوفی همه‌اش ناب و بی‌غش نیست؛ بسا خرقه که سزاوار آتش است.

بیت ۳خوش بُوَد گر محکِ تجربه آید به میان / تا سیه‌روی شود هر که در او غَش باشد

خوش است اگر محک تجربه به میان آید تا هر کس ناخالصی دارد سیه‌رو شود.

بیت ۵ناز‌پروردِ تَنَعُّم نبَرَد راه به دوست / عاشقی شیوهٔ رندانِ بلاکش باشد

نازپرورده خوش‌گذرانی راه به دوست نمی‌برد؛ عاشقی شیوه رندان بلاکش است.

بیت ۶غمِ دنیای دَنی چند خوری؟ باده بخور / حیف باشد دلِ دانا که مُشَوَّش باشد

تا کی غم دنیای پست را می‌خوری؟ حیف است دل دانا آشفته باشد.