نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

بیت ۱نه هر که چهره برافروخت دلبری داند / نه هر که آینه سازد سِکندری داند

نه هر کس چهره برافروخت دلبری می‌داند، نه هر کس آینه ساخت اسکندری می‌داند.

بیت ۳تو بندگی چو گدایان به شرطِ مزد مکن / که دوست، خود روشِ بنده‌پروری داند

مانند گدایان به شرط مزد بندگی مکن، که دوست خود شیوه بنده‌پروری را می‌داند.

بیت ۴غلامِ همّتِ آن رندِ عافیت‌سوزم / که در گداصفتی کیمیاگری داند

بنده همت آن رند عافیت‌سوزم که در عین گداصفتی کیمیاگری می‌داند.

بیت ۷هزار نکتهٔ باریک‌تر ز مو این جاست / نه هر که سر بتراشد قلندری داند

این‌جا هزار نکته باریک‌تر از مو هست؛ نه هر کس سر تراشید قلندری می‌داند.

بیت ۸مدارِ نقطهٔ بینش ز خالِ توست مرا / که قدرِ گوهرِ یک‌دانه جوهری داند

محور نقطه بینش من خال توست، که قدر گوهر یک‌دانه را جوهرشناس می‌داند.