حَسْبِ حالی نَنِوِشتی و شد ایّامی چند

بیت ۱حَسْبِ حالی نَنِوِشتی و شد ایّامی چند / مَحرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند؟

روزهایی گذشت و شرح حالی ننوشتی؛ محرمی کجاست که چند پیغام برایت بفرستم؟

بیت ۲ما بدان مقصدِ عالی نتوانیم رسید / هم مگر پیش نَهَد لطفِ شما گامی چند

ما نمی‌توانیم به آن مقصد بلند برسیم، مگر لطف شما چند گامی پیش بگذارد.

بیت ۶عیبِ مِی جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو / نفیِ حکمت مکن از بهرِ دلِ عامی چند

اگر همه عیب‌های می را گفتی، هنرش را هم بگو؛ برای دل چند عامی حکمت را انکار مکن.

بیت ۷ای گدایانِ خرابات خدا یارِ شماست / چشمِ اِنعام مدارید ز اَنعامی چند

ای گدایان خرابات، خدا یار شماست؛ از چند نادان (چارپا) چشم بخشش نداشته باشید.

بیت ۸پیرِ میخانه چه خوش گفت به دُردی‌کشِ خویش / که مگو حالِ دلِ سوخته با خامی چند

پیر میخانه به رند خود چه خوش گفت: حال دل سوخته را با چند خام مگو.