دوش دیدم که ملائک درِ میخانه زدند

بیت ۱دوش دیدم که ملائک درِ میخانه زدند / گِلِ آدم بسرشتَند و به پیمانه زدند

دیشب دیدم فرشتگان در میخانه را زدند، گل آدم را سرشتند و در پیمانه ریختند.

بیت ۲ساکنانِ حرمِ سِتر و عفافِ ملکوت / با منِ راه‌نشین، بادهٔ مستانه زدند

ساکنان حرم پرده و پاکی ملکوت با من ره‌نشین باده مستانه نوشیدند.

بیت ۳آسمان بارِ امانت نتوانست کشید / قرعهٔ کار به نامِ منِ دیوانه زدند

آسمان نتوانست بار امانت را بکشد؛ قرعه این کار به نام من دیوانه زدند.

بیت ۴جنگِ هفتاد و دو ملت همه را عذر بِنه / چون ندیدند حقیقت، رهِ افسانه زدند

جنگ هفتاد و دو فرقه را معذور بدار؛ چون حقیقت را ندیدند، راه افسانه رفتند.

بیت ۶آتش آن نیست که از شعلهٔ او خندد شمع / آتش آن است که در خرمنِ پروانه زدند

آتش آن نیست که شمع از شعله‌اش بخندد؛ آتش آن است که در خرمن پروانه زدند.