یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بود

بیت ۱یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بود / دیده را روشنی از خاکِ درت حاصل بود

یاد باد آن زمان که منزلم سر کوی تو بود و چشمم از خاک درت روشنی می‌گرفت.

بیت ۲راست چون سوسن و گل از اثرِ صحبتِ پاک / بر زبان بود مرا آن‌چه تو را در دل بود

مانند سوسن و گل، از اثر همنشینی پاک، آنچه در دل تو بود بر زبان من بود.

بیت ۷بس بِگَشتَم که بپرسم سببِ دردِ فِراق / مفتیِ عقل در این مسأله لایَعْقِل بود

بسیار گشتم تا سبب درد جدایی را بپرسم؛ مفتی عقل در این مسئله درمانده بود.

بیت ۸راستی خاتمِ فیروزهٔ بواسحاقی / خوش درخشید ولی دولتِ مُستَعجِل بود

راستی که انگشتر فیروزه بواسحاقی خوش درخشید، اما دولتی زودگذر بود.

بیت ۹دیدی آن قهقههٔ کبکِ خِرامان حافظ؟ / که ز سرپنجهٔ شاهینِ قضا غافل بود

حافظ، قهقهه آن کبک خرامان را دیدی که از سرپنجه شاهین قضا غافل بود؟