دوش در حلقهٔ ما قصّهٔ گیسویِ تو بود

بیت ۱دوش در حلقهٔ ما قصّهٔ گیسویِ تو بود / تا دلِ شب سخن از سلسلهٔ مویِ تو بود

دیشب در حلقه ما قصه گیسوی تو بود و تا نیمه شب سخن از زنجیر موی تو بود.

بیت ۳هم عَفَاالله صبا کز تو پیامی می‌داد / ور نه در کس نرسیدیم که از کویِ تو بود

آفرین بر صبا که از تو پیامی می‌آورد، وگرنه به کسی نرسیدیم که از کوی تو باشد.

بیت ۴عالَم از شور و شرِ عشق خبر هیچ نداشت / فتنه‌انگیزِ جهان غمزهٔ جادویِ تو بود

جهان از شور و شر عشق هیچ خبر نداشت؛ فتنه‌انگیز جهان غمزه جادوی تو بود.

بیت ۵منِ سرگشته هم از اهلِ سلامت بودم / دامِ راهم شِکَنِ طُرِّهٔ هندویِ تو بود

من سرگشته هم از اهل سلامت بودم؛ دام راهم پیچ و تاب زلف سیاه تو بود.

بیت ۷به وفایِ تو که بر تربتِ حافظ بگذر / کز جهان می‌شد و در آرزویِ رویِ تو بود

به وفای تو سوگند، بر تربت حافظ بگذر، که از جهان می‌رفت و در آرزوی روی تو بود.