دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود

بیت ۱دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود / تا کجا باز دلِ غمزده‌ای سوخته بود

دیشب می‌آمد و رخسارش برافروخته بود؛ باز دل غمزده‌ای را سوزانده بود.

بیت ۲رسم عاشق‌کُشی و شیوهٔ شهرآشوبی / جامه‌ای بود که بر قامتِ او دوخته بود

رسم عاشق‌کشی و شیوه شهرآشوبی جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته شده بود.

بیت ۴گر‌چه می‌گفت که زارَت بِکُشم می‌دیدم / که نهانش نظری با منِ دلسوخته بود

هرچند می‌گفت زارت می‌کشم، می‌دیدم که پنهانی نظری با من دلسوخته دارد.

بیت ۷یار مَفروش به دنیا که بسی سود نکرد / آن که یوسف به زَرِ ناسره بفروخته بود

یار را به دنیا مفروش، که آن‌که یوسف را به زر ناسره فروخت سود زیادی نبرد.

بیت ۸گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ / یا رب این قلب‌شناسی ز که آموخته بود؟

گفت، و خوش گفت: حافظ، خرقه را بسوزان؛ خدایا این قلب‌شناسی را از که آموخته بود؟