هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

بیت ۱هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد / هرگز از یادِ من آن سروِ خرامان نَرَوَد

هرگز نقش تو از لوح دل و جانم نمی‌رود؛ هرگز آن سرو خرامان از یادم نمی‌رود.

بیت ۳در ازل بست دلم با سرِ زلفت پیوند / تا ابد سر نَکشَد، وز سرِ پیمان نرود

دلم در ازل با سر زلفت پیوند بست؛ تا ابد سر نمی‌پیچد و از پیمان بیرون نمی‌رود.

بیت ۵آن چُنان مِهر توام در دل و جان جای گرفت / که اگر سر برود، از دل و از جان نرود

مهر تو چنان در دل و جانم جای گرفت که اگر سر برود، از دل و جان نمی‌رود.

بیت ۶گر رَوَد از پِی خوبان دلِ من معذور است / درد دارد چه کُنَد کز پِی درمان نرود

اگر دلم دنبال زیبارویان برود معذور است؛ درد دارد، چه کند اگر دنبال درمان نرود؟

بیت ۷هر که خواهد که چو حافظ نشود سرگردان / دل به خوبان ندهد وز پِی ایشان نرود

هر کس می‌خواهد مانند حافظ سرگردان نشود، دل به زیبارویان ندهد و دنبالشان نرود.