گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

بیت ۱گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود / تا ریا وَرزَد و سالوس مسلمان نشود

هرچند این سخن بر واعظ شهر آسان نیست، تا ریا و فریب می‌ورزد مسلمان نمی‌شود.

بیت ۲رِندی آموز و کَرَم کُن که نه چندان هنر است / حَیَوانی که ننوشد مِی و انسان نشود

رندی بیاموز و کرم کن؛ این هنری نیست که حیوانی می ننوشد اما انسان هم نشود.

بیت ۳گوهرِ پاک بِباید که شود قابلِ فیض / وَر نه هر سنگ و گِلی، لؤلؤ و مرجان نشود

گوهر پاک لازم است تا قابل فیض شود؛ وگرنه هر سنگ و گلی مروارید و مرجان نمی‌شود.

بیت ۴اسمِ اعظم بِکُنَد کارِ خود ای دل! خوش باش / که به تَلبیس و حِیَل، دیو مسلمان نشود

ای دل خوش باش، اسم اعظم کار خود را می‌کند؛ دیو با نیرنگ و حیله مسلمان نمی‌شود.

بیت ۶دوش می‌گفت که «فردا بدهم کامِ دلت» / سببی ساز خدایا که پشیمان نشود

دیشب می‌گفت فردا کام دلت را می‌دهم؛ خدایا سببی ساز که پشیمان نشود.