بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

بیت ۲از بهرِ بوسه‌ای ز لبش جان همی‌دهم / اینم همی‌سِتانَد و آنم نمی‌دهد

برای بوسه‌ای از لبش جان می‌دهم؛ این (جان) را می‌گیرد و آن (بوسه) را نمی‌دهد.

بیت ۳مُردم در این فِراق و در آن پرده راه نیست / یا هست و پرده دار نشانم نمی‌دهد

در این فراق مردم و به آن پرده راهی نیست؛ یا هست و پرده‌دار نشانم نمی‌دهد.

بیت ۵چندان که بر کنار چو پرگار می‌شدم / دوران چو نقطه رَه به میانم نمی‌دهد

هر چه مانند پرگار بر کنار می‌گردم، روزگار مانند نقطه راهم به میان نمی‌دهد.

بیت ۶شِکَّر به صبر دست دهد عاقبت ولی / بدعهدیِ زمانه زمانم نمی‌دهد

شکر سرانجام با صبر به دست می‌آید، اما بدعهدی زمانه به من فرصت نمی‌دهد.

بیت ۷گفتم رَوَم به خواب و ببینم جمالِ دوست / حافظ ز آه و ناله امانم نمی‌دهد

گفتم بخوابم و جمال دوست را در خواب ببینم؛ اما آه و ناله حافظ امانم نمی‌دهد.