اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

بیت ۱اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید / که بویِ خیر ز زهدِ ریا نمی‌آید

اگر دلم به باده مشکین کشیده شود رواست، زیرا از زهد ریایی بوی خیر نمی‌آید.

بیت ۲جهانیان همه گر منعِ من کنند از عشق / من آن کنم که خداوندگار فرماید

اگر همه جهانیان مرا از عشق منع کنند، من آن می‌کنم که خداوندگار فرماید.

بیت ۳طمع ز فیضِ کرامت مَبُر که خُلقِ کریم / گنه ببخشد و بر عاشقان بِبَخشاید

از فیض کرامت ناامید مشو، که خوی کریم گناه را می‌بخشد و بر عاشقان رحم می‌کند.

بیت ۶چمن خوش است و هوا دلکَش است و مِی بی‌غَش / کنون به جز دلِ خوش هیچ در نمی‌باید

چمن خوش است و هوا دلکش و می بی‌غش؛ اکنون جز دل خوش هیچ چیز لازم نیست.

بیت ۷جمیله‌ایست عروسِ جهان، ولی هُش دار / که این مُخَدَّره در عقدِ کس نمی‌آید

عروس جهان زیباست، اما هوشیار باش که این پرده‌نشین به عقد هیچ کس درنمی‌آید.