دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

بیت ۱دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید / یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

دست از طلب برنمی‌دارم تا کامم برآید؛ یا تن به جانان می‌رسد یا جان از تن برمی‌آید.

بیت ۲بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر / کز آتش درونم دود از کفن برآید

پس از مرگم گورم را بگشا و ببین که از آتش درونم دود از کفن برمی‌آید.

بیت ۳بنمای رخ که خَلقی والِه شَوَند و حیران / بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید

رخ بنما تا خلقی واله و حیران شوند؛ لب بگشا تا فریاد از مرد و زن برآید.

بیت ۵از حسرتِ دهانش آمد به تنگ جانم / خود کامِ تنگدستان کی زان دهن برآید

از حسرت دهان (تنگ) او جانم به تنگ آمد؛ کام تنگدستان کی از آن دهان برمی‌آید؟

بیت ۶گویند ذکرِ خیرش در خیلِ عشقبازان / هر جا که نامِ حافظ در انجمن برآید

می‌گویند هر جا نام حافظ در انجمن برآید، در میان عاشقان به نیکی یادش می‌کنند.