زهی خجسته زمانی که یار بازآید

بیت ۱زهی خجسته زمانی که یار بازآید / به کامِ غمزدگان غمگُسار بازآید

آفرین بر زمان خجسته‌ای که یار بازآید و غمگسار به کام غمزدگان بازگردد.

بیت ۲به پیشِ خیلِ خیالش کشیدم اَبلقِ چشم / بدان امید که آن شهسوار بازآید

اسب ابلق چشمم را پیشاپیش سپاه خیالش کشیدم، به امید آن‌که آن شهسوار بازگردد.

بیت ۴مقیم بر سرِ راهش نشسته‌ام چون گرد / بدان هوس که بدین رهگذار بازآید

مانند گرد بر سر راهش نشسته‌ام، به هوس آن‌که از این رهگذر بازآید.

بیت ۶چه جورها که کشیدند بلبلان از دی / به بویِ آن که دگر نوبهار بازآید

بلبلان از زمستان چه جورها کشیدند، به امید آن‌که دوباره نوبهار بازآید.

بیت ۷ز نقش بندِ قضا هست امید آن حافظ / که همچو سرو به دستم نگار بازآید

حافظ، از نقش‌بند تقدیر امید هست که نگار مانند سرو به دستم بازآید.