جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

بیت ۱جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید / هِلال عید در ابرویِ یار باید دید

جهان با هلال ماه بر ابروی عید وسمه کشید؛ اما هلال عید را باید در ابروی یار دید.

بیت ۲شکسته گشت چو پشتِ هلال قامتِ من / کمانِ ابرویِ یارم چو وَسمه بازکشید

وقتی یارم کمان ابرویش را وسمه کشید، قامتم مانند پشت هلال شکسته شد.

بیت ۵بیا که با تو بگویم غمِ ملالتِ دل / چرا که بی تو ندارم مَجالِ گفت و شَنید

بیا تا غم ملال دل را با تو بگویم، زیرا بی تو فرصت گفت و شنید ندارم.

بیت ۶بهایِ وصلِ تو گر جان بُوَد خریدارم / که جنسِ خوب مُبَصِّر به هر چه دید خرید

اگر بهای وصل تو جان باشد خریدارم، که بیننده دانا جنس خوب را به هر بهایی دید خرید.

بیت ۸به لب رسید مرا جان و برنیامد کام / به سر رسید امید و طلب به سر نرسید

جانم به لب رسید و کامم برنیامد؛ امید به پایان رسید و طلب به پایان نرسید.