رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

بیت ۱رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید / وظیفه گر برسد، مصرفش گُل است و نَبید

مژده رسید که بهار آمد و سبزه دمید؛ اگر مستمری برسد، خرجش گل و باده است.

بیت ۲صَفیرِ مرغ برآمد، بَطِ شراب کجاست؟ / فَغان فتاد به بلبل، نقابِ گُل که کشید؟

بانگ مرغ برآمد؛ صراحی شراب کجاست؟ بلبل به فغان افتاد؛ چه کسی نقاب گل را کنار زد؟

بیت ۴مَکُن ز غُصّه شکایت که در طریقِ طلب / به راحتی نرسید آن که زحمتی نکشید

از غصه شکایت مکن، که در راه طلب کسی که زحمتی نکشید به راحتی نرسید.

بیت ۵ز رویِ ساقی مَه‌وَش گلی بچین امروز / که گِردِ عارضِ بُستان خطِ بنفشه دمید

امروز از روی ساقی ماه‌وش گلی بچین، که گرد چهره بستان خط بنفشه روییده است.

بیت ۸بهار می‌گذرد دادگسترا دریاب / که رفت موسم و حافظ هنوز مِی نچشید

ای دادگستر، بهار می‌گذرد، دریاب؛ که فصل رفت و حافظ هنوز می نچشیده است.