ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

بیت ۱ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید / وَجهِ مِی می‌خواهم و مُطرب، که می‌گوید رسید؟

ابر آذار برآمد و باد نوروزی وزید؛ خرج می و مطرب می‌خواهم، چه کسی می‌گوید رسید؟

بیت ۲شاهدان در جلوه و من شرمسارِ کیسه‌ام / بارِ عشق و مُفلسی صَعب است، می‌باید کشید

زیبارویان در جلوه‌اند و من از کیسه خالی شرمسارم؛ بار عشق و تنگدستی سخت است، باید کشید.

بیت ۴گوییا خواهد گشود از دولتم کاری که دوش / من همی‌کردم دعا و صبحِ صادق می‌دمید

گویی از بختم کاری گشوده خواهد شد، زیرا دیشب دعا می‌کردم و صبح صادق می‌دمید.

بیت ۶دامنی گر چاک شد در عالمِ رندی چه باک / جامه‌ای در نیکنامی نیز می‌باید درید

اگر دامنی در عالم رندی چاک شد چه باک؟ جامه‌ای در راه نیک‌نامی هم باید درید.

بیت ۹تیرِ عاشق‌کُش ندانم بر دلِ حافظ که زد / این قَدَر دانم که از شعرِ تَرَش خون می‌چکید

نمی‌دانم چه کسی تیر عاشق‌کش را بر دل حافظ زد؛ همین قدر می‌دانم که از شعر ترش خون می‌چکید.