الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

۱الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!مبادا خالیَت شَکَّر ز مِنقار

۲سَرَت سبز و دلت خوش باد، جاویدکه خوش نقشی نمودی از خطِ یار

۳سخن سربسته گفتی با حریفانخدا را زین معما پرده بردار

۴به رویِ ما زن از ساغر گلابیکه خواب‌آلوده‌ایم، ای بختِ بیدار!

۵چه رَه بود این که زد در پرده مطرب؟که می‌رقصند با هم مست و هشیار

۶از آن افیون که ساقی در مِی افکندحریفان را نه سَر مانَد، نه دَستار

۷سِکَندَر را نمی‌بخشند آبیبه زور و زر مُیَسَّر نیست این کار

۸بیا و حالِ اهلِ درد بشنوبه لفظِ اندک و معنیِ بسیار

۹بُتِ چینی عدویِ دین و دل‌هاستخداوندا دل و دینم نگه دار

۱۰به مستور‌ان مگو اسرارِ مستیحدیثِ جان مگو با نقشِ دیوار

۱۱به یُمنِ دولتِ منصور شاهیعَلَم شد حافظ اندر نظمِ اشعار

۱۲خداوندی به جایِ بندگان کردخداوندا ز آفاتش نگه دار