گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

بیت ۱گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر / بجز از خدمتِ رندان نکنم کارِ دِگَر

اگر عمری باشد، بار دیگر به میخانه می‌رسم و جز خدمت رندان کار دیگری نمی‌کنم.

بیت ۳معرفت نیست در این قوم خدا را سَبَبی / تا بَرَم گوهرِ خود را به خریدارِ دگر

در این قوم معرفتی نیست؛ خدایا سببی ساز تا گوهرم را نزد خریدار دیگری ببرم.

بیت ۴یار اگر رفت و حقِ صحبتِ دیرین نشناخت / حاشَ لِلَّه که رَوَم من ز پِیِ یارِ دگر

اگر یار رفت و حق همنشینی دیرین را نشناخت، پناه بر خدا که من دنبال یار دیگری بروم.

بیت ۵گر مساعد شَوَدَم دایرهٔ چرخِ کبود / هم به دست آورمش باز به پرگارِ دگر

اگر دایره آسمان کبود یاری کند، او را با پرگار (تدبیر) دیگری دوباره به دست می‌آورم.

بیت ۹بازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاست / غرقه گشتند در این بادیه بسیارِ دگر

باز می‌گویم حافظ در این ماجرا تنها نیست؛ بسیاری دیگر در این بیابان غرق شدند.