ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

بیت ۱ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر / بازآ که ریخت بی گُلِ رویت بهارِ عمر

ای که لاله‌زار عمر از فروغ رخت خرم است، بازآ که بهار عمر بی گل رویت فرو ریخت.

بیت ۳این یک دو دَم که مهلتِ دیدار ممکن است / دریاب کارِ ما که نه پیداست کارِ عمر

این یکی دو دم که فرصت دیدار ممکن است، کار ما را دریاب، که پایان کار عمر پیدا نیست.

بیت ۴تا کی مِی صَبوح و شِکرخوابِ بامداد / هشیار گَرد، هان که گذشت اختیارِ عمر

تا کی می صبحگاهی و خواب شیرین بامداد؟ هوشیار شو، هان که اختیار عمر گذشت.

بیت ۷در هر طرف ز خیلِ حوادث کمین‌گهیست / زان رو عِنان‌گسسته دَوانَد سوارِ عمر

از هر سو کمینگاهی از سپاه حوادث هست؛ از این رو سوار عمر با عنان گسسته می‌تازد.

بیت ۹حافظ سخن بگوی که بر صفحهٔ جهان / این نقش مانَد از قَلَمَت یادگارِ عمر

حافظ، سخن بگو، که بر صفحه جهان این نقش از قلمت یادگار عمر می‌ماند.