یوسفِ گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور

بیت ۱یوسفِ گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور / کلبهٔ احزان شَوَد روزی گلستان، غم مخور

یوسف گمشده به کنعان بازمی‌گردد، غم مخور؛ کلبه احزان روزی گلستان می‌شود، غم مخور.

بیت ۴دورِ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت / دائماً یکسان نباشد حالِ دوران غم مخور

اگر گردش روزگار دو روزی به مراد ما نرفت، حال دوران همیشه یکسان نیست، غم مخور.

بیت ۵هان مَشو نومید چون واقِف نِه‌ای از سِرِّ غیب / باشد اندر پرده بازی‌هایِ پنهان غم مخور

هان، چون از راز غیب آگاه نیستی ناامید مشو؛ در پشت پرده بازی‌های پنهان هست، غم مخور.

بیت ۶ای دل اَر سیلِ فنا بنیادِ هستی بَرکَنَد / چون تو را نوح است کشتیبان، ز طوفان غم مخور

ای دل، اگر سیل فنا بنیاد هستی را برکند، چون نوح کشتیبان توست، از طوفان غم مخور.

بیت ۸گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید / هیچ راهی نیست کآن را نیست پایان، غم مخور

هرچند منزل بسیار خطرناک و مقصد بسیار دور است، هیچ راهی نیست که پایانی نداشته باشد، غم مخور.