روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

بیت ۱روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر / پیشِ شمع آتشِ پروانه به جان گو درگیر

روی بنما و به من بگو از جان دل بکن؛ به پروانه بگو پیش شمع آتش به جان بگیرد.

بیت ۳تَرکِ درویش مگیر ار نَبُوَد سیم و زَرَش / در غَمَت سیمْ شُمار اشک و رُخَش را زر گیر

اگر درویش سیم و زر ندارد ترکش مکن؛ در غم تو اشکش را سیم و رخش را زر بشمار.

بیت ۴چنگ بِنْواز و بساز ار نَبُوَد عود چه باک؟ / آتشم عشق و دلم عود و تَنَم مِجمَر گیر

چنگ بنواز؛ اگر عود نیست چه باک؟ عشق را آتش، دلم را عود و تنم را مجمر بگیر.

بیت ۷دوست گو یار شو و هر دو جهان دشمن باش / بخت گو پشت مَکُن، رویِ زمین لشکر گیر

بگو دوست یار باشد و هر دو جهان دشمن؛ بخت پشت نکند و روی زمین لشکر بگیرد.

بیت ۸میل رفتن مَکُن ای دوست دَمی با ما باش / بر لبِ جوی، طرب جوی و به کف ساغر گیر

ای دوست، میل رفتن مکن، دمی با ما باش؛ بر لب جوی شادی بجوی و ساغر به دست گیر.