منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

بیت ۱منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز / چه شُکر گویَمَت ای کارسازِ بنده نواز؟

منم که چشم به دیدار دوست گشودم؛ ای کارساز بنده‌نواز، چگونه شکرت را بگویم؟

بیت ۲نیازمندِ بلا گو رخ از غبار مَشوی / که کیمیایِ مراد است، خاکِ کویِ نیاز

به نیازمند بلا بگو رخ از غبار مشوی، که خاک کوی نیاز کیمیای مراد است.

بیت ۳ز مشکلاتِ طریقت عِنان مَتاب ای دل! / که مردِ راه نَیَندیشد از نَشیب و فراز

ای دل، از دشواری‌های طریقت روی برمگردان، که مرد راه از نشیب و فراز نمی‌اندیشد.

بیت ۵در این مقامِ مجازی به جز پیاله مگیر / در این سراچهٔ بازیچه، غیرِ عشق مَباز

در این جایگاه مجازی جز پیاله مگیر و در این سراچه بازیچه جز عشق مباز.

بیت ۷فِکَنْد زمزمهٔ عشق در حجاز و عراق / نوایِ بانگِ غزل‌هایِ حافظ از شیراز

نوای بانگ غزل‌های حافظ از شیراز زمزمه عشق را در حجاز و عراق افکند.