ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

بیت ۱ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز / عُشّاق را به نازِ تو هر لحظه صد نیاز

ای سرو ناز زیبایی که با ناز خوش می‌روی، عاشقان هر لحظه صد نیاز به ناز تو دارند.

بیت ۲فرخنده باد طلعتِ خوبت که در ازل / بُبْریده‌اند بر قدِ سَرْوَت قبایِ ناز

چهره زیبایت خجسته باد، که در ازل قبای ناز را بر قامت سروت بریده‌اند.

بیت ۵صوفی که بی تو توبه ز مِی کرده بود، دوش / بِشْکَست عهد، چون درِ میخانه دید باز

صوفی که بی تو از می توبه کرده بود، دیشب وقتی در میخانه را باز دید، پیمان شکست.

بیت ۶از طعنهٔ رقیب نگردد عیارِ من / چون زر اگر برَند مرا در دهانِ گاز

از طعنه رقیب عیار من تغییر نمی‌کند؛ مانند زر، حتی اگر مرا در دهان انبر ببرند.

بیت ۷دل کز طوافِ کعبهٔ کویت وقوف یافت / از شوقِ آن حریم ندارد سرِ حجاز

دلی که از طواف کعبه کوی تو آگاه شد، از شوق آن حریم میل حجاز ندارد.