درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز

بیت ۱درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز / بیا که در تنِ مُرده، رَوان درآید باز

بیا که در دل خسته توان دوباره بازمی‌گردد؛ بیا که در تن مرده جان دوباره درمی‌آید.

بیت ۲بیا که فُرقَتِ تو، چشمِ من چنان در بست / که فتحِ بابِ وصالت مگر گشاید باز

بیا که فراق تو چشمم را چنان بست که مگر گشایش در وصالت آن را دوباره باز کند.

بیت ۳غمی که چون سپهِ زنگ، مُلکِ دل بگرفت / ز خیلِ شادیِ رومِ رُخَت زُدایَد باز

غمی که مانند سپاه زنگ ملک دل را گرفت، با سپاه شادی روم (روی سپید) تو زدوده می‌شود.

بیت ۵بدان مَثَل که شب آبستن است روز از تو / ستاره می‌شِمُرَم تا که شب چه زاید باز

به حکم این مثل که شب آبستن روز است، از تو ستاره می‌شمارم تا ببینم شب چه می‌زاید.