دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس

بیت ۱دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس / نسیمِ روضهٔ شیراز، پیکِ راهت بس

ای دل، بخت نیکخواه رفیق سفرت بس است و نسیم باغ شیراز پیک راهت بس است.

بیت ۵زیادتی مَطَلَب، کار بر خود آسان کن / صُراحیِ مِیِ لعل و بُتی چو ماهَت بس

بیشتر مخواه و کار را بر خود آسان کن؛ صراحی می لعل و زیبارویی مانند ماه تو را بس است.

بیت ۶فلک به مَردمِ نادان دهد زِمامِ مراد / تو اهل فضلی و دانش، همین گناهت بس

فلک زمام مراد را به مردم نادان می‌دهد؛ تو اهل فضل و دانشی، همین گناهت بس است.

بیت ۸به مِنَّتِ دگران خو مَکُن که در دو جهان / رضایِ ایزد و اِنعامِ پادشاهت بس

به منت دیگران خو مکن، که در دو جهان رضای خدا و بخشش پادشاه تو را بس است.

بیت ۹به هیچ وِردِ دگر نیست حاجت ای حافظ / دعایِ نیمْ‌شب و درسِ صبحگاهت بس

حافظ، به هیچ ذکر دیگری نیاز نیست؛ دعای نیمه‌شب و درس صبحگاهت بس است.