دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرس

بیت ۱دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرس / زهرِ هجری چشیده‌ام که مَپُرس

دردی از عشق کشیده‌ام که مپرس و زهر هجری چشیده‌ام که مپرس.

بیت ۲گشته‌ام در جهان و آخرِ کار / دلبری برگزیده‌ام که مپرس

در جهان گشتم و در پایان کار دلبری برگزیدم که مپرس.

بیت ۴من به گوشِ خود از دهانش دوش / سخنانی شنیده‌ام که مپرس

دیشب با گوش خودم از دهانش سخنانی شنیدم که مپرس.

بیت ۵سویِ من لب چه می‌گَزی که مگوی / لبِ لعلی گَزیده‌ام که مپرس

چرا به سوی من لب می‌گزی که مگو؟ من لب لعلی را گزیده‌ام که مپرس.

بیت ۷همچو حافظ غریب در رَهِ عشق / به مَقامی رسیده‌ام که مپرس

مانند حافظ غریب در راه عشق به مقامی رسیده‌ام که مپرس.