باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش

بیت ۱باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش / وین سوخته را مَحرَمِ اسرارِ نهان باش

بازآی و همدم جان دل تنگم باش و محرم اسرار نهان این سوخته شو.

بیت ۲زآن باده که در میکدهٔ عشق فروشند / ما را دو سه ساغر بده و گو «رمضان باش»

از آن باده که در میکده عشق می‌فروشند، دو سه ساغر به ما بده و بگو رمضان باشد.

بیت ۴دلدار که گفتا به تواَم دل‌نگران است / گو «می‌رسم اینک به سلامت»، نگران باش

دلداری که گفت دلم نگران توست، به او بگو اینک به سلامت می‌رسم، تو منتظر باش.

بیت ۵خون شد دلم از حسرتِ آن لعلِ روان‌بخش / ای دُرجِ محبّت! به همان مُهر و نشان باش

دلم از حسرت آن لب جان‌بخش خون شد؛ ای صندوقچه محبت، با همان مهر و نشان بمان.

بیت ۶تا بر دلش از غصه غباری نَنشیند / ای سیلِ سرشک! از عقبِ نامه روان باش

تا غباری از غصه بر دلش ننشیند، ای سیل اشک، به دنبال نامه روان شو.