ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

بیت ۱ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک / حق نگه دار که من می‌روم، الله مَعَک

ای که دل زخمی من با لب تو حق نمک دارد، حق را نگه دار که من می‌روم؛ خدا همراهت.

بیت ۲تویی آن گوهرِ پاکیزه که در عالمِ قدس / ذکرِ خیرِ تو بُوَد حاصلِ تسبیحِ مَلَک

تو آن گوهر پاکی هستی که در عالم قدس یاد خیر تو حاصل تسبیح فرشتگان است.

بیت ۳در خلوصِ مَنَت ار هست شکی، تجربه کن / کس عیارِ زرِ خالص نشناسد چو محَک

اگر در خلوص من شکی داری آزمایش کن؛ کسی عیار زر خالص را مانند محک نمی‌شناسد.

بیت ۴گفته بودی که شَوَم مست و دو بوست بدهم / وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یَک

گفته بودی مست می‌شوم و دو بوسه‌ات می‌دهم؛ وعده از حد گذشت و ما نه دو دیدیم نه یک.

بیت ۶چرخ برهم زنم ار غیرِ مرادم گردد / من نه آنم که زبونی کشَم از چرخِ فلک

اگر چرخ به غیر مراد من بگردد آن را بر هم می‌زنم؛ من اهل خواری کشیدن از فلک نیستم.