شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

بیت ۱شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال / بیا که بویِ تو را میرم ای نسیمِ شِمال

بوی دوستی را بوییدم و برق وصال را دیدم؛ ای نسیم شمال، بیا که برای بوی تو می‌میرم.

بیت ۲أَ حادیاً بجمالِ الحبیبِ قِفْ وَ انْزِل / که نیست صبرِ جمیلم ز اشتیاقِ جَمال

ای ساربان، به خاطر جمال حبیب بایست و فرود آی، که از اشتیاق جمال صبر جمیل ندارم.

بیت ۳حکایتِ شبِ هجران فروگذاشته بِهْ / به شکرِ آن که برافکند پرده روزِ وصال

حکایت شب هجران را کنار گذاشتن بهتر است، به شکرانه این‌که روز وصال پرده برافکند.

بیت ۵چو یار بر سرِ صلح است و عُذر می‌طلبد / توان گذشت ز جورِ رقیب در همه حال

وقتی یار سر صلح دارد و عذر می‌خواهد، در هر حال می‌توان از جور رقیب گذشت.

بیت ۷قَتیلِ عشقِ تو شد حافظِ غریب، ولی / به خاکِ ما گذری کن که خونِ مات حلال

حافظ غریب کشته عشق تو شد؛ اما به خاک ما گذری کن که خون ما بر تو حلال است.