ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل

بیت ۱ای رُخَت چون خُلد و لَعلَت سَلسَبیل / سَلسَبیلت کرده جان و دل سَبیل

ای که رخت مانند بهشت و لبت مانند سلسبیل است؛ سلسبیل تو جان و دل را وقف کرده است.

بیت ۲سبزپوشانِ خَطَت بر گِردِ لب / همچو مورانند گِردِ سَلسَبیل

موهای سبز تازه‌رسته گرد لبت مانند مورانی‌اند که گرد چشمه سلسبیل جمع شده‌اند.

بیت ۴یا رب این آتش که در جانِ من است / سرد کن زان سان که کردی بر خلیل

خدایا، این آتش را که در جان من است سرد کن، همان‌گونه که بر خلیل (ابراهیم) کردی.

بیت ۶پای ما لَنگ است و منزل بس دراز / دست ما کوتاه و خرما بر نَخیل

پای ما لنگ است و منزل بسیار دراز؛ دست ما کوتاه است و خرما بر نخل.

بیت ۷حافظ از سرپنجهٔ عشقِ نگار / همچو مور افتاده شد در پایِ پیل

حافظ از سرپنجه عشق نگار مانند مور در پای پیل افتاده است.