مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

بیت ۱مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام / خیرِ مقدم چه خبر؟ دوست کجا؟ راه کدام؟

آفرین ای پرنده خجسته‌قدم پیام‌آور؛ خوش آمدی، چه خبر؟ دوست کجاست؟ راه کدام است؟

بیت ۲یا رب این قافله را لطفِ ازل بدرقه باد / که از او خصم به دام آمد و معشوقه به کام

خدایا لطف ازل بدرقه این کاروان باد، که با آن دشمن به دام افتاد و معشوق به کام آمد.

بیت ۳ماجرایِ من و معشوقِ مرا پایان نیست / هر چه آغاز ندارد نپذیرد انجام

ماجرای من و معشوقم پایانی ندارد؛ هر چه آغاز ندارد، پایان نمی‌پذیرد.

بیت ۷چشمِ بیمارِ مرا خواب نه در خور باشد / من لَهُ یَقتُلُ داءٌ دَنَفٌ کیفَ یَنام؟

چشم بیمارم را خواب شایسته نیست؛ کسی که دردی کشنده دارد، چگونه بخوابد؟

بیت ۸تو تَرَحُّم نکنی بر منِ مُخلص گفتم / ذاکَ دعوایَ و ها انتَ و تِلکَ الایّام

گفتم تو بر من مخلص رحم نمی‌کنی؛ این ادعای من است و این تو و این روزگار.