دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

بیت ۱دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم / لیکن از لطفِ لبت صورتِ جان می‌بستم

دیشب بیماری چشم تو مرا از دست برد، اما از لطف لبت صورت جان می‌بستم.

بیت ۳از ثباتِ خودم این نکته خوش آمد که به جور / در سرِ کویِ تو از پایِ طلب ننشَستم

از ثبات خودم این نکته خوشم آمد که با وجود جور، از پای طلب در سر کوی تو ننشستم.

بیت ۵در رَهِ عشق از آن سویِ فنا صد خطر است / تا نگویی که چو عمرم به سر آمد رَستم

در راه عشق آن سوی فنا صد خطر است؛ مگو که چون عمرم به سر آمد رستم.

بیت ۶بعد از اینم چه غم از تیرِ کج اندازِ حسود / چون به محبوبِ کمان ابرویِ خود پیوستم

از این پس از تیر کج‌انداز حسود چه غم، وقتی به محبوب کمان‌ابروی خود پیوستم.

بیت ۷بوسه بر دُرجِ عقیقِ تو حلال است مرا / که به افسوس و جفا مُهرِ وفا نشکستم

بوسه بر صندوقچه عقیق (لب) تو بر من حلال است، که با افسوس و جفا مهر وفا را نشکستم.