به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم

بیت ۱به غیر از آن که بِشُد دین و دانش از دستم / بیا بگو که ز عشقت چه طَرْف بَربَستَم؟

جز این‌که دین و دانش از دستم رفت، بیا بگو از عشقت چه بهره‌ای بردم؟

بیت ۲اگر چه خَرمَنِ عمرم غمِ تو داد به باد / به خاک‌پایِ عزیزت که عهد نشکستم

هرچند غمت خرمن عمرم را به باد داد، به خاک پای عزیزت که عهد را نشکستم.

بیت ۳چو ذَرِّه گرچه حقیرم؛ ببین به دولتِ عشق / که در هوایِ رُخَت چون به مِهر پیوستم

هرچند مانند ذره حقیرم، ببین که با دولت عشق در هوای رخت به خورشید پیوستم.

بیت ۵اگر ز مردمِ هشیاری ای نصیحت‌گو / سخن به خاک مَیَفکَن؛ چرا که من مستم

ای نصیحت‌گو، اگر از مردم هشیاری، سخن به خاک میفکن (بیهوده مگو)، چون من مستم.

بیت ۶چگونه سر ز خجالت برآورم بَرِ دوست / که خدمتی بسزا برنیامد از دستم

چگونه از شرم نزد دوست سر بلند کنم، که خدمتی شایسته از دستم برنیامد.